مِنْ شَرِّهِ وَ شَرِّ مَا بَعْدَهُ (1).
«9»
الْهِدَايَةُ، قَالَ الصَّادِقُ عليه السلام: إِذَا رَأَيْتَ هِلَالَ شَهْرِ رَمَضَانَ فَلَا تُشِرْ إِلَيْهِ بِالْأَصَابِعِ وَ لَكِنِ اسْتَقْبِلِ الْقِبْلَةَ وَ ارْفَعْ يَدَيْكَ إِلَي السَّمَاءِ وَ خَاطِبِ الْهِلَالَ تَقُولُ رَبِّي وَ رَبُّكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ اللَّهُمَّ أَهِلَّهُ عَلَيْنَا بِالْأَمْنِ وَ الْإِيمَانِ وَ السَّلَامَةِ وَ الْإِسْلَامِ وَ الْمُسَارَعَةِ إِلَي مَا تُحِبُّ وَ تَرْضَي اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي شَهْرِنَا هَذَا وَ ارْزُقْنَا عَوْنَهُ وَ خَيْرَهُ وَ اصْرِفْ عَنَّا ضَرَّهُ وَ شَرَّهُ وَ بَلَاءَهُ وَ فِتْنَتَهُ.
باب 50 الدعاء في مفتتح هذا الشهر و في أول ليلة منه
الأخبار
أقول
سيجي ء إن شاء الله في أبواب أعمال السنة أكثر أخبار هذا الباب و قد سبق ما يناسبه في كتاب الدعاء أيضا.
«1»
شي، [تفسير العياشي] عَنِ الْحَارِثِ النَّضْرِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام قَالَ: قَالَ فِي آخِرِ شَعْبَانَ إِنَّ هَذَا الشَّهْرَ الْمُبَارَكَ الَّذِي أَنْزَلْتَ فِيهِ الْقُرْآنَ وَ جَعَلْتَهُ هُدًي لِلنَّاسِ وَ بَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَي وَ الْفُرْقَانِ قَدْ حَضَرَ سَلِّمْنَا فِيهِ وَ سَلِّمْنَا لَهُ وَ سَلِّمْهُ مِنَّا فِي يُسْرٍ مِنْكَ وَ عَافِيَةٍ(2).
«2»
شي، [تفسير العياشي] عَنْ عُبْدُوسٍ الْعَطَّارِ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام قَالَ: إِذَا حَضَرَ شَهْرُ رَمَضَانَ فَقُلِ اللَّهُمَّ قَدْ حَضَرَ شَهْرُ رَمَضَانَ وَ قَدِ افْتَرَضْتَ عَلَيْنَا صِيَامَهُ وَ أَنْزَلْتَ فِيهِ الْقُرْآنَ هُديً لِلنَّاسِ وَ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدي وَ الْفُرْقانِ اللَّهُمَّ أَعِنَّا عَلَي صِيَامِهِ وَ تَقَبَّلْهُ مِنَّا وَ سَلِّمْنَا فِيهِ وَ سَلِّمْهُ مِنَّا وَ سَلِّمْنَا لَهُ فِي يُسْرٍ مِنْكَ وَ عَافِيَةٍ إِنَّكَ عَلي كُلِّ شَيْ ءٍ قَدِيرٌ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ (3).
و از شرّ این ماه و شرّی که پس از آن است، به تو پناه می برم. (4)
روایت 9
فضائل الاشهر الثلاثۀ: و هر گاه هلال ماه رمضان را رؤیت کردی به آن اشاره نکن بلکه رو به قبله کن و دستهایت را به سوی پروردگار بالا ببر و هلال ماه را خطاب قرار بده و در مقابل آن تکبیر بگو؛ سپس می گویی: پروردگار من و پروردگار تو الله پروردگار جهانیان است، خداوندا، این ماه را همراه با امنیت و ایمان، و سلامتی و اسلام، و شتاب نمودن به سوی آنچه دوست می داری و راضی می شوی بر ما آشکار ساز (نو بگردان)، خداوندا در این ماه برای ما برکت قرار ده و یاری و نیکویی آن را روزی ما بفرما و زیان و بدی و گرفتاری و عذاب و سختی در آن را از ما دور بنما .
باب پنجاهم : دعا کردن در آغاز این ماه و در اولین شب آن
روایات
مؤلف
انشاء الله در باب های اعمال سنت (مستحب) بیشتر روایت های این باب خواهد آمد و در کتاب دعا نیز آنچه به این موضوع ارتباط داشت، ذکر کردیم.
روایت 1
تفسیر عیاشی: امام صادق علیه السلام در پایان ماه شعبان فرمود: خدایا، این ماه با برکت که تو قرآن را در آن نازل کردی و آن را مایه هدایت مردم و دارای نشانه های هدایت و معیارهای سنجش حق و باطل قرار دادی، فرا رسیده است. پس ما را در این ماه و برای این ماه، سالم نگهدار و آن را از ما به آسانی و عافیت دریافت کن.(5)
روایت 2
تفسیر عیاشی: امام صادق علیه السلام فرمود: به هنگام فرارسیدن ماه رمضان بگو: خدایا، ماه رمضان که تو روزه هایش را بر ما واجب نمودی و قرآن را که مایه هدایت مردم و دارای نشانه های هدایت و معیارهای سنجش حق و باطل است در آن نازل فرمودی، فرارسیده است. خدایا ما را در روزه گرفتن در این ماه یاری نما و آن را از ما بپذیر و ما را در این ماه سالم نگهدار و او را از ما راضی گردان و ما را مطیع او قرار بده، در آسانی و عافیتی از خودت. به درستی که تو بر همه چیز توانایی، ای مهربان ترین مهربانان! (6)